အျပန္

အျပန္

ေမွ်ာ္လင္႕စက္၀ိုင္း
တစ္ပတ္ျပန္လည္တိုင္း
မီးစာေတြတင္ခ႕ဲၾကတယ္…..
ထမ္းပိုးထားတ႕ဲ
မနက္ျဖန္ရဲ႕လက္ထဲမွာ
ကိုယ္႕ႏွလုံးသားကိုယ္
အေရာင္ျပန္ဆိုးခဲ႕ၾကတယ္…..
ရင္းႏွီးထားတဲ႕
အမဲစက္ေတြနဲ႕ညကို
တစစီ ျမွဳပ္ႏွံအျပီးမွာ….
အသနားခံစာေတြနဲ႕
တုပ္ေႏွာင္ထားတဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို
ခဏတျဖဳတ္ပိတ္လိုက္တယ္…
ခ်ဳပ္ရုိးရာတင္းၾကမ္းနဲ႕
အမာရြတ္ေတြ ေအာက္မွာေတာ႕
ျပႆဒါးေန႕ေတြ ဖရိုဖရဲ…..
ေနာက္ဆုံးပိတ္မွာ
အိတ္နဲ႕မလြယ္ခဲ႕ရေပမယ္႕
လက္တဆုပ္စာေလာက္ေတာ႕
ျပန္ေပးရလိမ္႕မယ္….။ ။

ေႏြသူရ
၂၆၊၁၀၊၂၀၀၂

(ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႕ျပင္ဆင္ေနတဲ႕အခိုက္မွာ….ဒီကဗ်ာေလးကိုအမွတ္ရစြာနဲ႕ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္…)

Advertisements

ပူေႏြးလာေသာကမၻာၾကီးထဲမွာ…

ပူေႏြးလာေသာ ကမာၻၾကီးထဲမွာ….

ပူေႏြးလာေသာ ကမၻာၾကီးထဲမွာ
ဖီးနစ္ငွက္ဟာ အေတာင္ပံေတြတဖ်ပ္ဖ်ပ္…..
အနာဂါတ္က်ိဳးပဲ႕ေနေသာ သံလမ္းတေလွ်ာက္
ျငိမ္းခ်မ္းေရးရထားေတြ တစ္စီးျပီးတစ္စီး….
ခ၀ါခ်ခဲ႕ရတဲ႕ စစ္မက္ေျမအတြင္းထဲ
အဏုျမဴေတြ၊
အၾကမ္းဖက္ေတြ၊
မ်ိဳခ်မရတဲ႕ အာဎာာတေတြ
တစ္ခုျပီးတစ္ခု
တစ္မ်ိုဳးျပီးတစ္မ်ိဳး…..
ခုခံထားတဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြနဲ႕ပဲ
ပင္လယ္လွဳိင္းေတြဟာ တရိပ္ရိပ္….
သန္းေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က
သမင္ျဖစ္လိုက္
က်ားျဖစ္လိုက္….
အသုံးမက်မွဳေတြစုပုံထားတဲ႕ ဦးေခါင္းခြံ ခပ္ေသးေသးထဲမွာ
တံခါးမရွိ ဓါးမရွိေလာဘေတြ တလေဟာ….
အဲဒီလိုပူေႏြးလာေသာကမၻာၾကီးထဲမွာ
ဖီးနစ္ငွက္ဟာ အေတာင္ပံေတြတဖ်ပ္ဖ်ပ္….။ ။

ေႏြသူရ
၀၉၊၂၀၀၂


( ေရးထားတာေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ….ေရးစတုန္းကေတာ႕ ပ်ံသန္းျခင္း ၂၂ လို႕ေပးခဲ႕ပါတယ္။
ခုမွတဖန္ေခါင္းစဥ္ေျပာင္းလိုက္တာပါ…။ ကဗ်ာေရးေဖာ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ႕
ဒီကဗ်ာပုံစံၾကီးကိုမၾကိဳက္ဘူးလို႕ ေျပာဖူူးပါတယ္…။ ဘေလာ႕ဂါ ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြလည္း
ဖတ္ျပီးရင္ စိတ္ထဲရွိသလို အားမနာတမ္းေ၀ဖန္ေပးသြားႏုိင္ပါတယ္…။ )

စီးေမ်ာျခင္းသံစဥ္

စီးေမ်ာျခင္းသံစဥ္

လူတစ္စုရဲ႕အပူက လူတစ္စုကိုလာဟပ္တယ္
ငါ႕ကိုယ္ေပၚမွာ မီးေတာက္ေတြ တဖြားဖြား
ငါ႕ေသြးထဲမွာ မီးပြားေတြတလြင္႕လြင္႕

ေခတ္တစ္ခုရဲ႕ အရွိန္ထဲမွာ ငါတုိ႕ေမ်ာခဲ႕ၾက
တကယ္တမ္းေျပာရရင္
ငါတို႕ကိုယ္ငါတို႕ ေမွ်ာခဲ႕ၾက
သမိုင္းအေျပာင္းမွာသူရဲေကာင္းေတြ ေပၚလာမွာပဲ
သက္ၾကီးစကားသက္ငယ္ၾကားကတည္းက
ငါတို႕သမိုင္းနံရံမွာေတာ႕ အမွားေတြအထပ္ထပ္ ေရးျဖစ္ခဲ႕ျပီ
စင္ေပၚတက္ခ်ိန္မွာ
စင္ေအာက္ကမ်က္ႏွာခ်ိဳသလား၊ ခါးသလား
၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္စြဲကပ္ခဲ႕တဲ႕ ၾကပ္ခုိးေတြဟာ
ေခါင္းထဲမွာ ျပည္႕ၾကပ္ကုန္ျပီ
ဒီလက္ေတြနဲ႕ ဒီလက္ေတြကိုကမ္းခဲ႕ၾက
ျပီးေတာ႕ ဒီလက္ေတြနဲ႕ပဲ ၀ါးကူထိုးခဲ႕
အဖတ္ဆယ္မရေတာ႕တဲ႕ ဒီတြင္းနက္ေတြထဲမွာ
ဦးေႏွာက္ေတြလည္းယိုစီးက်ေပါ႕
စီးေမ်ာျပီးရင္းစီးေမ်ာခဲ႕တာ
ဇာတ္သိမ္းခန္းေရာက္မွ ပိုးဖလံေတြျဖစ္မွန္းသိရေတာ႕တယ္
မီးေတာက္ေတြကေတာ႕ အခုထိလွပေနတုန္းပဲ…….။

ေႏြသူရ
၀၆၊၀၁၊၂၀၀၉

ေႏြသူရသို႕ …အိတ္ဖြင္႕ေပးစာ

ေႏြသူရသို႕….အိတ္ဖြင္႕ေပးစာ

 

ဘ၀ကနက္လာေလေလ

အိမ္ျပန္တံခါး၀ေတြ  ပိုက်ဥ္းသြားေလေလ

တိုးရင္းေ၀ွ႕ရင္းနဲ႕ပဲ

အလ်င္းသင္႕သလို ျဖတ္သန္းခဲ႕ၾက

တိုးရင္းေ၀ွ႕ရင္းနဲ႕ပဲ

ျပီးဆုံးေၾကာင္း ေၾကညာခဲ႕ၾက

၉၈ ကေန ၂၀၀၈

ဘာေတြဘယ္ေလာက္ခ်န္ထားရစ္ခဲ႕

မင္းေလထုဟာသန္႕စင္ရဲ႕လား

မင္း ကဗ်ာေတြကေရာ အဆိပ္ေတာက္ကင္းစင္ရဲ႕လား

မင္းဟာ  မင္းေနရာနဲ႕ေရာတန္ရဲ႕လား

………………………………

……………………………….

………………………………….

…………………………………

မေန႕ကလမ္းေတြက ပိုက်ဥ္းသြားေပမယ္႕

မေန႕ကမ်က္စိေတြက ပိုက်ယ္လာႏုိင္ပါ႕မလား

မေန႕တုန္းကမင္းကေရာ မာန္မာနကင္းရဲ႕လား 

၂၀၀၉ ရဲ႕အက္ေၾကာင္းတိုင္းမွာ

ဘ၀က  ပိုပိုျပီးေစးပစ္လာႏိုင္သလား

ရန္သူေတြက  ပုိပိုျပီးေအးစက္လာႏုိင္သလား

သမားရုိးက် အိမ္ျပန္ညေတြကေရာ

အရင္လိုေႏြးေထြးပါ႕ဦးမလား       

 

ေႏြသူရ

၀၇၊၀၁၊၂၀၀၉

 

 

 

အေ၀းျမိဳ႕

အေ၀းျမိဳ႕

 

ျငီးေငြ႕ျခင္းမရွိပါဘူး

အဲဒီေန႕ေတြျဖတ္သန္းခဲ႕ရတာ

အေတာင္ပံေတြက်ိဳးပဲ႕သည္အထိ

ခရီးတစ္ခုေပါက္ ေပါက္ခဲ႕ၾကျပီပဲ…….။

 

ပင္လယ္ကအစ ေကာင္းကင္အဆုံး

လက္ထဲမွာလည္း အမုန္းအခ်စ္ေရာေထြးလ်က္ေပါ႕

ညနက္နက္ေတြထဲက တိုးထြက္ၾကရင္း

မိတ္ရင္းတခ်ိဳ႕လည္းက်န္ခဲ႕ျပီ……..။

 

အရွဳံးေတြအိတ္သြန္ဖာေမွာက္လို႕

ႏွလုံးသားေတြ ျပတင္းေပါက္ဖြင္႕ခ်ိန္မွာေတာ႕

ညေနဟာသျဂိဳဟ္ဖို႕ျပင္ေနျပီ…..။

 

ဆုံးရွဳံးဖူးတာတစ္ခုမကမို႕

ဘယ္သူမွ  မ်က္ရည္မက်ခဲ႕ၾကဘူး

လမ္းခြဲမွာ  လက္တြဲျဖဳတ္ရသလို

အလြမ္းေတြဟာ အိုတယ္လို႕မရွိပါဘူး….။


ျပန္ေရာက္ခဲ႕ခ်ိန္မွာ…

လမ္းေတြဟာၾကိဳေနမယ္

ညေတြဟာၾကိဳေနမယ္

အားလုံးဟာႏုပ်ိဳျမဲပဲ…..။

 

ဒါဏ္ရာေတြ   ျပန္တူးဆြတာေတာင္မွ

အေ၀းျမိဳ႕ဟာ     ေအးခဲမွာမဟုတ္ေသးပါဘူး…..။     

 

ေႏြသူရ

၁၁၊၂၀၀၁

 

 

တက္ဂ္ပို႕စ္

တက္ဂ္ေၾကြးတစ္ခုတင္ေနလို႕ ဘာေရးရမွန္းမသိဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။စိတ္ကူးယဥ္ျခင္းဆိုေတာ႕

ေခါင္းစဥ္ကလြယ္သလိုလိုရွိေပမယ္႕ စဥ္းစားရခက္ေနပါတယ္။ဘ၀မွာစိတ္ကူးယဥ္ခဲ႕တာေတြကလည္းေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ႕တာကိုး။အသက္အရြယ္၊အေျခေနအခ်ိန္အခါေပၚလည္းမူတည္ေသးတာကိုးဗ်။တစ္ေန႕ကဒိုင္ယာရီအေဟာင္းထဲမွာ
စိတ္ကူးယဥ္ေရးထားတဲ႕ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေတြ႕လို႕ ဆားခ်က္လုိက္ပါတယ္။(တကယ္လည္းျဖစ္ခ်င္တဲ႕စိတ္ကူးေလးပါ:P….။)
ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ႕မသိဘူး။ဒီကဗ်ာေလးနဲ႕ပဲအေၾကြးဆပ္လိုက္ျပီ မယ္ဂုမိ  ေရ…..။

ျပန္ဆုံခ်ိန္

 

ျပန္ဆုံခ်ိန္မွာ….

ႏွစ္ဦးသားရင္ခုန္သံေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ႕

ကဗ်ာေလးတခ်ိဳ႕အသက္၀င္လာလိမ္႕မယ္။

စိတ္ကူးယဥ္ထားတဲ႕ေတးသံေတြ

ႏွလုံးသားအထိလြင္႕ပ်႕ံလာလိမ္႕မယ္။

 

ျပန္ဆုံခ်ိန္မွာ….

အိပ္မက္ထဲကအလြမ္းေတြ

မိုးစက္ေတြအျဖစ္ ေကာင္းခ်ီးေပးလိမ္႕မယ္။

ျပီးေတာ႕

အေမာေျပ  ႏွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေတြ

အလြမ္းေျပ  ဓါတ္ပုံအေဟာင္းေလးေတြ

ရွင္သန္ႏုိးထလာလိမ္႕မယ္။

 

ျပန္ဆုံခ်ိန္မွာ….

အထပ္ထပ္ရစ္ပတ္ခဲ႕တဲ႕ၾကိဳးေတြနဲ႕

နားလည္မွဳတြဲလက္ေတြကိုခ်ိတ္လို႕

အိုေအစစ္သြားတဲ႕လမ္းကို

အတူေလွ်ာက္လွမ္းၾကမယ္……။      

 

ေႏြသူရ

၂၉၊၀၅၊၂၀၀၈

အိပ္တန္းျပန္ငွက္မ်ား၏ဒိုင္ယာရီ

အိပ္တန္းျပန္ငွက္မ်ား၏  ဒိုင္ယာရီ

 

စြန္႕စြန္႕စားစား

ခရီးသြားငွက္ေတြပါ…..

မေန႕ကရာသီေတြလိုပဲ

သမားရုိးက်ေနတတ္ခဲ႕ပါျပီ…..။

 

ကံၾကမၼာရဲ႕  ၾကံရာပါဆြဲခ်က္ေတြနဲ႕လည္း

မ်က္လုံးစုံမွိတ္ တိတ္တိတ္ေနတတ္ခဲ႕ပါျပီ…..။

 

ဦးတည္ရာမဲ႕လမ္းေတြထက္မွာေတာ႕

ဗလာသက္သက္နဲ႕ စုတ္ခ်က္ၾကမ္းေတြပဲ ရရွိခဲ႕တယ္…။

 

ဒီီေရကိုေက်ာ္ျဖတ္

မုန္တိုင္းလြတ္မယ္႕အရပ္ဟာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြနဲ႕ေပါ႕….

လေရာင္ငတ္တဲ႕ညေတြတိုင္းမွာ

မိုးစက္ေတြက ကဗ်ာမဆန္ခဲ႕ဘူး….

ေရလွဳိင္းေတြဟာလည္း ကဗ်ာမဆန္ခဲ႕ဘူး…

ရူးရူးမူးမူး တိုးထြက္ခဲ႕ရေပမယ္႕

ႏွလုံးသားေတြ မရဲရင္႕ခဲ႕ၾကဘူး….။

 

မိသားစုု

ဘ၀

စား၀တ္ေနေရး

အရာအားလုံးအတြက္ စေတးခဲ႕ရတဲ႕လက္ေတြထဲမွာ

သိကၡာေတြ မပုပ္သိုးခဲ႕ဘူး…

ကိုယ္႕လိပ္ျပာကိုယ္ အေရာင္မဆိုးခဲ႕ပါဘူး…..။

 

ရင္နာစရာေတြက စားျမဳံျပန္ဖို႕လြယ္ေပမယ္႕

ရင္နင္႕စရာ အမာရြတ္ေတြကေတာ႕

အခုထိ ထင္က်န္ေနတုန္း ပဲ ……။

 

ေလဟုန္မွာ  ၀ဲခဲ႕ရေပမယ္႕

ဆုတ္ျပဲခဲ႕တဲ႕ ဒီအေတာင္ပံေတြကိုေတာ႕

ဘယ္သူကမ်ား  စာနာႏုိင္ခဲ႕လို႕လဲ….။ 

          

အရွဳံးမေပးဘူးလို႕ ရူးေလာက္ေအာင္ေအာ္ဟစ္ေနလည္း

ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ရင္ခြင္တျခမ္းကေတာ႕ မီးၾကြမ္းခံခဲ႕ရျပီးျပီေလ….။     

 

 ေႏြသူရ

၁၆၊၁၀၊၂၀၀၇

အခ်စ္ဆိုသည္မွာ

ဒုတိယအၾကိမ္ တက္ဂ္ခံရတဲ႕ပို႕စ္ေလးပါပဲ။ကိုရဲရင္႕နီ က အေၾကြးအတင္းေတာင္းေနလို႕ပါ။မခ်င္းမေလးလည္း

အရင္ကတက္ဂ္ထားခဲ႕ဖူးပါတယ္။ ေရးလည္းေရးဖူးပါတယ္။
ေခါင္းစဥ္က အခ်စ္ဆိုသည္မွာတဲ႕…..။ စဥ္းစားရအင္မတန္ၾကပ္တဲ႕ေခါင္းစဥ္ပါ။
ကိုရဲၾကီးကခင္လို႕တက္ဂ္ေတာ႕လည္း ထပ္ေရးေပးလိုက္ပါတယ္..။
စာတစ္တန္ေပတစ္တန္မေရးတတ္လို႕ ဒီကဗ်ာေလးနဲ႕ပဲေက်နပ္ေပးဖို႕ေတာင္းဆိုပါတယ္ကိုရဲၾကီးေရ…။
အေၾကြးေက်ပါတယ္ေနာ္…။

အခ်စ္ဆိုသည္မွာ…
ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္းရဲ႕ေတးသံ
ထို႕ထက္ပိုရေသာ္
ကမၻာဦးက စီးဆင္းလာတဲ႕ျမစ္တစ္စင္း
ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သေကၤတမွာ
အရာအားလုံးဟာ ၾကည္ႏူးလွပေနတယ္….
ညတစ္စင္းမွာ လမင္းကလင္းေနသလိုမ်ိဳး
တခ်ိဳ႕က ေလညွင္းထက္ႏူးညံ႕တယ္
တခ်ိဳ႕က မုန္တိုင္းထက္ၾကမ္းတမ္းတယ္…။

ႏွလုံးသားေရျပင္မွာ
မထင္မွတ္ဘဲ ရုိက္ခတ္ခဲ႕ေသာၾကိဳးေတြ
အသံမ်ိဳးစုံ၊ အရာင္မ်ိဳးစုံ…
ခ်စ္ျခင္းအဟုန္ လ်င္ျမန္ပုံက 
ဘာနဲ႕မွတားမရ၊ ဆီးမရ..
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
အခ်စ္ျမစ္ျပင္ထဲမွာ စီးဆင္းျပီးျပီဆိုရင္
ကမ္းမျမင္တဲ႕ေန႕ေတြလည္း ၾကံဳရဦးမယ္…
လတ္ဆတ္တဲ႕ရနံေတြလည္းရွဳရဦးမယ္ဆိုတာကေတာ႕
ေသခ်ာတယ္…..။       ။

ေႏြသူရ
၂၈၊၁၂၊၂၀၀၈
ညေန ၀၆၃၀ တြင္ေရးခဲ႕သည္။

ႏွင္းေပ်ာ္ခ်ိန္

ႏွင္းေပ်ာ္ခ်ိန္

 

ျဖဴစင္ခဲ႕တဲ႕ ႏွင္း…

ေျခရာေတြနင္းျဖတ္ျပီးတဲ႕ေနာက္

အရည္ေတြေပ်ာ္  အေရာင္ေတြပ်က္..

သဘာ၀ကေပးတဲ႕စုတ္ခ်က္ေတြ

မင္းမွာမရွိေတာ႕ဘူး….

ေႏြအ၀င္လမ္းမွာျဖတ္သန္းခဲ႕တဲ႕ေန႕ေတြက

ၾကမ္းလြန္းပါတယ္….

တမ်ိဳးစီလွေပမယ္႔

တျခားစီရွိၾကတဲ႕ သဘာ၀ေတြကိုေတာ႕

တို႕….မလြန္ဆန္ႏုိင္ခဲ႕ၾကဘူးေလ….။     

 

ေႏြသူရ

၀၅၊၀၄၊၂၀၀၇.

အ၀ါေရာင္လမ္းခြဲ

(တင္ျပီးသားေလးပါပဲ…..စာေမးပြဲတစ္ခုျပီးတိုင္းအမွတ္ရေနမိလို႕ပါ…)

         အ၀ါေရာင္လမ္းခြဲ

 

ျမဳပ္ခ်ည္ေပၚခ်ည္  ျဖတ္သန္းခဲ႕ၾကေသာ

ပင္လယ္တစ္ခု….

ေပးဆပ္ခဲ႕ရေသာေႏြနဲ႕

ဆုတ္ျပတ္သတ္ခဲ႕တဲ႕ အိမ္ျပန္ရက္ေတြသာ

ငါ႕ကိုရူးသြပ္ေစခဲဲ႕တယ္….

ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္းေန  ၀င္ခဲ႕ျပီးေနာက္

ခြဲျဖဳတ္ခဲ႕ၾကေသာလက္ေတြ

ကြ်မ္းရစ္ခဲ႕ၾကေသာဘ၀ေတြ

တစစီ..

တစစီ..

ဟိုးအေ၀းဆံုးဆီထိ

ငါတို႕လြင္႕ခဲ႕ၾကတယ္…

ျပန္မရႏုိင္ေတာ႕တဲ႕  ဘ၀ရဲ႕လက္ထဲကေန

မရုိးနဳိင္တဲ႕ဆားငံေရေတြ  ေသာက္မိတုန္းပဲ…

ျပာျဖစ္ျပီးတဲ႕ေနာက္ေတာ႕

ေသြ႕ေျခာက္စြာနဲ႕ ေမ်ာလြင္႕ရေတာ႕မယ္…

ပင္လယ္တစ္ခုကေတာ႕

အခုထိေအးစက္တုန္း…။ 

 

              ေႏြသူရ

              ၀၉၊၀၂၊၂၀၀၄

(Final Part II  ေနာက္ဆုံးေန႕က အမွတ္တရအျဖစ္ေရးဖြဲ႕ခဲ႕ပါသည္..။)

« Older entries