ေႏြသူရသို႕….အိတ္ဖြင္႕ေပးစာ

ဘ၀ကနက္လာေလေလ

အိမ္ျပန္တံခါး၀ေတြ  ပိုက်ဥ္းသြားေလေလ

တိုးရင္းေ၀ွ႕ရင္းနဲ႕ပဲ

အလ်င္းသင္႕သလို ျဖတ္သန္းခဲ႕ၾက

တိုးရင္းေ၀ွ႕ရင္းနဲ႕ပဲ

ျပီးဆုံးေၾကာင္း ေၾကညာခဲ႕ၾက

၉၈ ကေန ၂၀၀၈

ဘာေတြဘယ္ေလာက္ခ်န္ထားရစ္ခဲ႕

မင္းေလထုဟာသန္႕စင္ရဲ႕လား

မင္း ကဗ်ာေတြကေရာ အဆိပ္ေတာက္ကင္းစင္ရဲ႕လား

မင္းဟာ  မင္းေနရာနဲ႕ေရာတန္ရဲ႕လား

………………………………

……………………………….

………………………………….

…………………………………

မေန႕ကလမ္းေတြက ပိုက်ဥ္းသြားေပမယ္႕

မေန႕ကမ်က္စိေတြက ပိုက်ယ္လာႏုိင္ပါ႕မလား

မေန႕တုန္းကမင္းကေရာ မာန္မာနကင္းရဲ႕လား 

၂၀၀၉ ရဲ႕အက္ေၾကာင္းတိုင္းမွာ

ဘ၀က  ပိုပိုျပီးေစးပစ္လာႏိုင္သလား

ရန္သူေတြက  ပုိပိုျပီးေအးစက္လာႏုိင္သလား

သမားရုိးက် အိမ္ျပန္ညေတြကေရာ

အရင္လိုေႏြးေထြးပါ႕ဦးမလား   ။     ။

ေႏြသူရ

၀၇၊၀၁၊၂၀၀၉

အေ၀းျမိဳ႕

ျငီးေငြ႕ျခင္းမရွိပါဘူး

အဲဒီေန႕ေတြျဖတ္သန္းခဲ႕ရတာ

အေတာင္ပံေတြက်ိဳးပဲ႕သည္အထိ

ခရီးတစ္ခုေပါက္ ေပါက္ခဲ႕ၾကျပီပဲ…….။

ပင္လယ္ကအစ ေကာင္းကင္အဆုံး

လက္ထဲမွာလည္း အမုန္းအခ်စ္ေရာေထြးလ်က္ေပါ႕

ညနက္နက္ေတြထဲက တိုးထြက္ၾကရင္း

မိတ္ရင္းတခ်ိဳ႕လည္းက်န္ခဲ႕ျပီ……..။

အရွဳံးေတြအိတ္သြန္ဖာေမွာက္လို႕

ႏွလုံးသားေတြ ျပတင္းေပါက္ဖြင္႕ခ်ိန္မွာေတာ႕

ညေနဟာသျဂိဳဟ္ဖို႕ျပင္ေနျပီ…..။

ဆုံးရွဳံးဖူးတာတစ္ခုမကမို႕

ဘယ္သူမွ  မ်က္ရည္မက်ခဲ႕ၾကဘူး

လမ္းခြဲမွာ  လက္တြဲျဖဳတ္ရသလို

အလြမ္းေတြဟာ အိုတယ္လို႕မရွိပါဘူး….။

ျပန္ေရာက္ခဲ႕ခ်ိန္မွာ…

လမ္းေတြဟာၾကိဳေနမယ္

ညေတြဟာၾကိဳေနမယ္

အားလုံးဟာႏုပ်ိဳျမဲပဲ…..။

ဒါဏ္ရာေတြ   ျပန္တူးဆြတာေတာင္မွ

အေ၀းျမိဳ႕ဟာ     ေအးခဲမွာမဟုတ္ေသးပါဘူး…..။      ။

ေႏြသူရ

၁၁၊၂၀၀၁

အိပ္တန္းျပန္ငွက္မ်ား၏  ဒိုင္ယာရီ

စြန္႕စြန္႕စားစား

ခရီးသြားငွက္ေတြပါ…..

မေန႕ကရာသီေတြလိုပဲ

သမားရုိးက်ေနတတ္ခဲ႕ပါျပီ…..။

ကံၾကမၼာရဲ႕  ၾကံရာပါဆြဲခ်က္ေတြနဲ႕လည္း

မ်က္လုံးစုံမွိတ္ တိတ္တိတ္ေနတတ္ခဲ႕ပါျပီ…..။

ဦးတည္ရာမဲ႕လမ္းေတြထက္မွာေတာ႕

ဗလာသက္သက္နဲ႕ စုတ္ခ်က္ၾကမ္းေတြပဲ ရရွိခဲ႕တယ္…။

ဒီီေရကိုေက်ာ္ျဖတ္

မုန္တိုင္းလြတ္မယ္႕အရပ္ဟာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြနဲ႕ေပါ႕….

လေရာင္ငတ္တဲ႕ညေတြတိုင္းမွာ

မိုးစက္ေတြက ကဗ်ာမဆန္ခဲ႕ဘူး….

ေရလွဳိင္းေတြဟာလည္း ကဗ်ာမဆန္ခဲ႕ဘူး…

ရူးရူးမူးမူး တိုးထြက္ခဲ႕ရေပမယ္႕

ႏွလုံးသားေတြ မရဲရင္႕ခဲ႕ၾကဘူး….။

မိသားစုု

ဘ၀

စား၀တ္ေနေရး

အရာအားလုံးအတြက္ စေတးခဲ႕ရတဲ႕လက္ေတြထဲမွာ

သိကၡာေတြ မပုပ္သိုးခဲ႕ဘူး…

ကိုယ္႕လိပ္ျပာကိုယ္ အေရာင္မဆိုးခဲ႕ပါဘူး…..။

ရင္နာစရာေတြက စားျမဳံျပန္ဖို႕လြယ္ေပမယ္႕

ရင္နင္႕စရာ အမာရြတ္ေတြကေတာ႕

အခုထိ ထင္က်န္ေနတုန္း ပဲ ……။

ေလဟုန္မွာ  ၀ဲခဲ႕ရေပမယ္႕

ဆုတ္ျပဲခဲ႕တဲ႕ ဒီအေတာင္ပံေတြကိုေတာ႕

ဘယ္သူကမ်ား  စာနာႏုိင္ခဲ႕လို႕လဲ….။ 

အရွဳံးမေပးဘူးလို႕ ရူးေလာက္ေအာင္ေအာ္ဟစ္ေနလည္း

ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ရင္ခြင္တျခမ္းကေတာ႕ မီးၾကြမ္းခံခဲ႕ရျပီးျပီေလ….။      ။

 ေႏြသူရ

၁၆၊၁၀၊၂၀၀၇

(တင္ျပီးသားေလးပါပဲ…..စာေမးပြဲတစ္ခုျပီးတိုင္းအမွတ္ရေနမိလို႕ပါ…)

         အ၀ါေရာင္လမ္းခြဲ

ျမဳပ္ခ်ည္ေပၚခ်ည္  ျဖတ္သန္းခဲ႕ၾကေသာ

ပင္လယ္တစ္ခု….

ေပးဆပ္ခဲ႕ရေသာေႏြနဲ႕

ဆုတ္ျပတ္သတ္ခဲ႕တဲ႕ အိမ္ျပန္ရက္ေတြသာ

ငါ႕ကိုရူးသြပ္ေစခဲဲ႕တယ္….

ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္းေန  ၀င္ခဲ႕ျပီးေနာက္

ခြဲျဖဳတ္ခဲ႕ၾကေသာလက္ေတြ

ကြ်မ္းရစ္ခဲ႕ၾကေသာဘ၀ေတြ

တစစီ..

တစစီ..

ဟိုးအေ၀းဆံုးဆီထိ

ငါတို႕လြင္႕ခဲ႕ၾကတယ္…

ျပန္မရႏုိင္ေတာ႕တဲ႕  ဘ၀ရဲ႕လက္ထဲကေန

မရုိးနဳိင္တဲ႕ဆားငံေရေတြ  ေသာက္မိတုန္းပဲ…

ျပာျဖစ္ျပီးတဲ႕ေနာက္ေတာ႕

ေသြ႕ေျခာက္စြာနဲ႕ ေမ်ာလြင္႕ရေတာ႕မယ္…

ပင္လယ္တစ္ခုကေတာ႕

အခုထိေအးစက္တုန္း…။  ။

              ေႏြသူရ

              ၀၉၊၀၂၊၂၀၀၄

(Final Part II  ေနာက္ဆုံးေန႕က အမွတ္တရအျဖစ္ေရးဖြဲ႕ခဲ႕ပါသည္..။)