အျပန္
ေမွ်ာ္လင္႕စက္၀ိုင္း
တစ္ပတ္ျပန္လည္တိုင္း
မီးစာေတြတင္ခ႕ဲၾကတယ္…..
ထမ္းပိုးထားတ႕ဲ
မနက္ျဖန္ရဲ႕လက္ထဲမွာ
ကိုယ္႕ႏွလုံးသားကိုယ္
အေရာင္ျပန္ဆိုးခဲ႕ၾကတယ္…..
ရင္းႏွီးထားတဲ႕
အမဲစက္ေတြနဲ႕ညကို
တစစီ ျမွဳပ္ႏွံအျပီးမွာ….
အသနားခံစာေတြနဲ႕
တုပ္ေႏွာင္ထားတဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို
ခဏတျဖဳတ္ပိတ္လိုက္တယ္…
ခ်ဳပ္ရုိးရာတင္းၾကမ္းနဲ႕
အမာရြတ္ေတြ ေအာက္မွာေတာ႕
ျပႆဒါးေန႕ေတြ ဖရိုဖရဲ…..
ေနာက္ဆုံးပိတ္မွာ
အိတ္နဲ႕မလြယ္ခဲ႕ရေပမယ္႕
လက္တဆုပ္စာေလာက္ေတာ႕
ျပန္ေပးရလိမ္႕မယ္….။ ။
ေႏြသူရ
၂၆၊၁၀၊၂၀၀၂
(ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႕ျပင္ဆင္ေနတဲ႕အခိုက္မွာ….ဒီကဗ်ာေလးကိုအမွတ္ရစြာနဲ႕ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္…)
Advertisement
Welcome said,
January 23, 2009 at 8:35 am
အမွတ္တရရွိတဲ့ (အျပန္)ကဗ်ာေလးကုိ
လာဖတ္ပါတယ္၊
ဘယ္အိမ္ကုိ ျပန္မွာလဲ ခင္ဗ်ာ..
ပုလဲ said,
January 23, 2009 at 9:02 am
အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ ပုလဲဒီကဗ်ာကို နားမလည္၀ူး
ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္
ဒါေပမယ့္ အားေပးလ်က္ပါ
၀ါ၀ါခုိင္မင္း said,
January 23, 2009 at 9:45 am
အိမ္ျပန္ေတာ႔မွာလား..ဘယ္ေတာ႔လဲ..
ကဗ်ာေလးလာဖတ္သြားပါတယ္ ေမာင္ငယ္ေႏြသူရ ေရ.
အဆင္ေျပပါေစ။
အစ္မ၀ါ
အိမ္ said,
January 23, 2009 at 11:05 am
ကဗ်ာေလးေကာင္း၏ ဒါနဲ႔ ၿပန္ဖုိ႔ ၿပင္ေနတယ္ဆုိေတာ့ ဘယ္ၿပန္မွာလဲဗ် ရြာၿပန္မွာလား ဟင္ က်ေနာ္ေတာင္ ၿပန္ခ်င္လာၿပီဗ်ာ။
ေႏြသူရ said,
January 23, 2009 at 11:47 am
ျမန္မာျပည္ကအေမ႕အိမ္ကိုေျပာတာပါ…
ျပန္ျပင္ေရးလိုက္ပါတယ္္ခင္ဗ်ာ…:)
ခုလိုေျပာျပေပးတာေက်းဇူးအထူးပါ
ကို၀င္းေဇာ္နဲ႕ကိုအိမ္ေရ…
su wai said,
January 24, 2009 at 8:38 am
ေမွ်ာ္လင္႔စက္၀ိုင္း တစ္ပတ္ျပန္လည္တုိင္း…
ဟုတ္တယ္ေနာ္..ဆုေ၀တုိ႔ေတြ အားလံုးဟာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြနဲ႔ သံသရာစက္၀ိုင္းထဲက ရုန္းမထြက္ႏုိင္ေသးတဲ႔သူေတြပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔…
ုျပည္ေတာ္ျပန္ခရီးမွာ အဆင္ေျပမႈေတြ ေစာင္႔ႀကိဳေနပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ကိုသူရေရ။
ခင္မင္စြာျဖင္႔
ဆုေ၀